மழைக்கு வாடும் நெருப்பு

காய்கறிக் கடையில்
காய் வாங்கும்போதும்
என்னவளின் ஞாபகம்...

என்னவளின் பிஞ்சு
விரல் பற்றி
விரல் சொடுக்கிடும்
ஓசையும்...

பிஞ்சு வெண்டைக்காயினை
வாஞ்சையுடன் பற்றி,
நுனியினை-
நுனிப்புல் மேய்வதுபோல்
பட்டும் படாமல்,
மெலிதாய் ஒடிக்கையில்
ஒலிக்கும் ஓசையும்
ஒத்திருந்தால் வாங்கி வருகிறேன்...

இன்று
வெறுங்கையில் திரும்பினேன்... ஆம்
வெறும் கையில்,
அவளோ அவள் வீட்டில்,
நானோ என் வீட்டில்;

அன்பே வா, உன்மேல்
பற்றுள்ள என்னைப்
பற்றி
படர...

பசலையில்
பற்றி
எரியும் ஏக்க
நெருப்பை நெருப்பாய்
வந்து
அணைத்துச் செல்ல...

என்னை
அணைத்து அணைத்து
அணைத்துச் செல்லடி...

எரிகின்ற நெருப்பில்
முத்த மழை
பொழிந்து...
நெருப்பை இன்னும்
நெருக்கமாக்கடி...

உன் வாச
மழைக்கு வாடுதடி
என் ஏக்க நெருப்பு...

இப்போதெல்லாம்...

இப்போதெல்லாம்
எதைக் கேட்டாலும்,
எதைப் பார்த்தாலும்,
எதைச் சாப்பிட்டாலும்,
எனக்குள்
ஏதோ
ஓர் சிந்தனை...

"அடிக்கிற கைதான் அணைக்கும்" - என்ற
அந்தப் பாடலைக் கேட்கும்போது - Function/Method Overloading ஆகவும்;

பச்சோந்தியினைப்
பார்க்கையில் - RunTime Polymorphism/Factory Method ஆகவும்;

"அப்பன் புத்தி அப்படியே"
என்று பிறர் சொல்லக் கேட்கும்போது - Overriding/Inheritance ஆகவும்;

பாலினைப்
பருகையில் - Abstract Class ஆகவும்; (OwnMethod - Milk; InterfaceMethods: Tea/Coffee)

உருவகம் செய்து கொண்டிருக்கிறேன் -
நேர்முகத் தேர்வுக்கு தயாராகிறேனாம்... ??!!??